သံလြင္အိပ္မက္ မဂၢဇင္း အတြဲ(၃) အမွတ္(၄) တြင္ ေနဘုန္းလတ္၏ ေပးစာပါဝင္

အက်ဥ္းခ်ခံထားရေသာ ေနဘုန္းလတ္ အယ္ဒီတာအျဖစ္ တာဝန္ယူလ်က္ရိွေသာ သံလြင္အိပ္မက္ မဂၢဇင္း အတြဲ(၃) အမွတ္(၄) ကို ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ ၁၆ ရက္ေန႔က www.thanlwin.com မွ တဆင့္ ျဖန္႔ခ်ီခဲ့ရာ သူ၏ “ညီေလးေရ (၃)” ေပးစာတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္ရႈႏိုင္ေၾကာင္းသိရသည္။

သံလြင္အိပ္မက္မဂၢဇင္း (၅) ႏွစ္ျပည့္အထူးထုတ္တြင္ ေနဘုန္းလတ္၏ ဝတၳဳတိုအသစ္ တစ္ပုဒ္ႏွင့္ ေပးစာပါဝင္

၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၇ ရက္မွ စတင္ျဖန္႔ခ်ီခဲ့ေသာ သံလြင္အိပ္မက္ အင္တာနက္ မဂၢဇင္း၏ (၅) ႏွစ္ျပည့္ အထူးထုတ္အျဖစ္ အတြဲ (၃) ၊ အမွတ္ (၃) ကို ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၂၆ ရက္ေန႔က ျဖန္႔ခ်ီလိုက္ရာ အထူးက႑မ်ား၊ ပင္တိုင္ စာေရးဆရာမ်ား၏ လက္ေရးမူျဖင့္ ေရးသားထားေသာ အမွတ္တရစကားမ်ား၊ ယခုလအတြက္ ေခါင္းစဥ္ျဖစ္ေသာ “ဆင္းရဲမြဲေတမႈျပႆနာ” ဆိုင္ရာ ေဆာင္းပါးမ်ား၊ အက်ဥ္းခ်ခံထားရသည့္ သံလြင္အိပ္မက္ အယ္ဒီတာ ေနဘုန္းလတ္၏ ဝတၳဳတိုအသစ္ တစ္ပုဒ္ႏွင့္ ေပးစာ၊ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ အင္တာဗ်ဴးမ်ား၊ အက္ေဆး၊ ဝတၳဳတို အစရိွေသာ ပါဝင္ေနက်က႑မ်ား ေဝေဝဆာဆာပါရိွလာေၾကာင္း သိရသည္။ ထို႔အျပင္ အထူးက႑ေအာက္တြင္ အယ္ဒီတာမ်ား၏ အမွတ္တရ အက္ေဆးမ်ားကို စုစည္းေဖာ္ျပထားရာ ေနဘုန္းလတ္၏ “ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သံလြင္အိပ္မက္” ကို ဖတ္ရႈရမည္ျဖစ္သည္။

ကိုေနဘုန္းလတ္၏ “ပြင့္ရဲတဲ့ပန္း” အမည္ရိွ ဝတၳဳတိုကို ဤေနရာ တြင္လည္းေကာင္း၊ “ ညီေလးေရ (၂)” အမည္ရိွ ေပးစာကို ဤေနရာ တြင္လည္းေကာင္း ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္။

ဆုေတာင္းမ်ား

ေနဘုန္းလတ္၏ (၂၉) ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔အတြက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားမွ ေပးပို႔သည္။

ေမြးေန႕မွာ မဂၤလာ ရွိပါေစ သူငယ္ခ်င္း ေနဘုန္းလတ္ (By ခြန္ျမလႈိင္)

ဒီႏွစ္ ၂၈ ဇြန္မွာ က်ေရာက္တဲ့ ေမြးေန႕ ေမြးရက္ ထပ္တဲ့ နင့္ေမြးေန႕ ကို ငါမမွတ္မိလို႕ ဆုေတာင္း ေနာက္က်တာ မဟုတ္ ေပမယ့္ ေနာက္က်တဲ့ အေၾကာင္းရင္းကို နင္သိရင္ နင္ေက်နပ္ ေနမွာ ေသခ်ာ တယ္လို႕ ငါသိ ေနတယ္ သူငယ္ခ်င္း .. ငါတို႕ရဲ႕ ေမြးေန႕ လက္ေဆာင္ အယ္လ္ဘမ္ ေလးကို နင္ ၾကည့္ရတဲ့ အခါ ေက်နပ္ေနမယ့္ နင့္ကို ငါ ျမင္ ေယာင္ ေနေသးတယ္။ ေမြးေန႕မွာ ေပ်ာ္မေပ်ာ္ မေသခ်ာ မယ့္ နင့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ ပါေစလို႕ ငါ ဆုေတာင္း မေပးရက္ ပါဘူး။ မဂၤလာ တရား ၃၈ပါးနဲ႕ အညီ ေနႏိုင္ရင္ မဂၤလာ ရွိတာပဲမို႕ နင့္ကို ဒီလိုပဲ ေမြးေန႕ ဆုေတာင္း ေပးလုိက္ တယ္ေနာ္..

ၿပီးေတာ့ မၾကာခင္က ၿပီးသြားတယ္ ဆိုတဲ့ ေဘာလံုးပြဲ ေတြတိုင္းကို ၾကားတိုင္း ေဘာလံုးပြဲ ၾကိဳက္တဲ့ နင့္ရဲ႕ စကား တစ္ခြန္းကို သတိ ရမိေသးတယ္...

ေဘာလံုးေလးက ေျပာတယ္.. သူတို႕ ျပင္းျပင္း ကန္ေလ.. ကိုယ္ ျမင့္ျမင့္ ေရာက္ေလေပါ့.. ကိုယ္ျမင့္ျမင့္ေရာက္ေတာ့ အားလံုးကို အေပၚစီးက ေသခ်ာ ျမင္ရတာေပါ့တဲ့...

တခ်ိန္က ငါဟာ သူတပါး ေအာင္ပြဲ ရဖို႕ အတြက္ အပီ ကန္ ၿပီး ဂိုးသြင္း ခံလိုက္ ရတဲ့ လူ သား ေဘာလံုး ျဖစ္ခဲ့ စဥ္က နင္က ငါ့ကို ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ ေမြးေန႕ လက္ေဆာင္ ေပးၿပီး ႏွစ္သိမ့္ ခဲ့ဖူးတယ္.. ခုလဲ အဲ့ဒီ ကဗ်ာေလး ကိုပဲ ငါ နင့္ကို ျပန္ၿပီး လက္ေဆာင္ ေပးပါ ရေစ... ငါထပ္ၿပီး ဆႏၵျပဳ ဆုေတာင္း ေပးလိုက္ပါတယ္...

ေမြးေန႕က စၿပီး အျမဲတမ္း မဂၤလာ ရွိပါေစ သူငယ္ခ်င္း...

“ အကယ္ ၍”

အကယ္ ၍
မင္းအသိုင္းအ၀ိုင္းက တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားၿပီး
ဒါေတြဟာမင္းေၾကာင့္လို႕
၀ိုင္း၀န္းျပစ္တင္ၾကတဲ့အခါ
မင္းဟာေခါင္းေအးေအးနဲ႕ ရင္ဆိုင္မယ္ဆိုရင္ …

အကယ္ ၍
အားလံုးကမင္းကို မယံုသကၤာျဖစ္လာတဲ့အခါ
သူတို႕ကိုနားလည္စြာ ခြင့္လႊတ္ရင္းနဲ႕
မင္းကိုယ္မင္း ယံုၾကည္မႈ အျပည့္ရွိမယ္ဆိုရင္ …

အကယ္ ၍
ေစာင့္သင့္တဲ့အခ်ိန္ကိုေစာင့္ၿပီး
အဲဒီအတြက္လည္း မေမာမပန္းေနႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …

ဒါမွမဟုတ္
မင္းရဲ႕အေၾကာင္း မဟုတ္မတရားမုသားစကားၾကားရတဲ့အခါ
မင္းကလည္း အလိမ္အညာေတြနဲ႕ မတုန္႕ျပန္ဘူးဆိုရင္ …

ဒါမွမဟုတ္
မင္းကိုလူတကာက ၀ိုင္း၀န္းမုန္းတီးတဲ့အခါ
မင္းဟာ အမုန္းေတြျပန္မပြားဘူးဆိုရင္ …

ၿပီးေတာ့
မင္းကိုယ္မင္း လူေတာ္တေယာက္လို႕မျမင္ဘဲ
ပညာရွိစကားေတြလည္း မေျပာဘူးဆိုရင္ …

အကယ္ ၍
စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြဟာ
မင္းအေပၚမလႊမ္းမိုးေစဘဲ စိတ္ကူးႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …

ၿပီးေတာ့
အေတြးအေခၚစိတ္ကူးေတြဟာ
ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္သက္သက္သာမျဖစ္ဘဲ ေတြးေခၚႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …

အကယ္ ၍
ေအာင္ျမင္မႈသုခနဲ႕ ဆံုး႐ံႈးမႈဒုကၡေတြကို ၾကံဳေတြ႕ရတဲ့အခါ
တူညီေသာေလာကဓံတရားေတြရယ္ပါလားလို႕ ခံယူႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …

အကယ္ ၍
မင္းရဲ႕အမွန္တရားေတြကို
လူလိမ္လူညစ္ေတြက လွည့္စားေျပာင္းလဲၿပီး
မုသားအျဖစ္ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ညစ္တဲ့အခါ
မင္းဟာတည္ၿငိမ္စြာနဲ႕ နာၾကားႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …

ဒါမွမဟုတ္
မင္းဘ၀တစ္ခုလံုးေပးၿပီး အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႕
ျဖည့္ဆီးခဲ့ရတဲ့ အရာရာကို ဖ်က္ဆီးခံလိုက္ရၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ
အင္မတန္မွေသးငယ္တဲ့ တန္ဆာပလာအရာရာနဲ႕
ျပန္လည္တည္ေဆာက္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …

အကယ္ ၍
မင္းႏိုင္ခဲ့သမွ်ေတြအားလံုးဟာ
ေႂကြတလွည့္ၾကက္တခုန္ပမာ တလွည့္တခါထဲနဲ႕ ဆံုး႐ႈံးသြားခဲ့ရင္ …

ၿပီးေတာ့
အစကေန ျပန္စႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …

ၿပီးေတာ့တခါ
ဆိုးလွတဲ့ၾကမၼာရယ္လို႕
ဘယ္ေသာအခါမွ ညည္းညဴမေနဘူးဆိုရင္ …

အကယ္ ၍
သူမ်ားတကာလုပ္ၿပီးသြားၾကလို႕

အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွ
မင္းအလွည့္ေရာက္လာတဲ့အခါ
မင္းတေယာက္ထဲပဲ
အားနဲ႕မာန္နဲ႕ ဇြဲသတၱိရွိရွိ ဆက္ႀကိဳးစားႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …

အဲဒီလိုပဲ
မင္းမွာစိတ္ဓာတ္အင္အားကလြဲလို႕ ဘာဆိုဘာမွမရွိေတာ့တဲ့အခါ
အဲဒီစိတ္ဓာတ္အင္အားကို
ခိုင္မာစြာနဲ႕ပဲ ဆက္လက္ဆုပ္ကိုင္ထားႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …

အကယ္ ၍
လူေတြနဲ႕ ထိေတြ႕ေျပာဆိုဆက္ဆံတဲ့အခါ
ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ေစာင့္ထိန္းႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …

ဒါမွမဟုတ္
မင္းဧကရာဇ္ေတြနဲ႕အတူ
လမ္းေလွ်ာက္ေနရေပမဲ့
မာန္မာနေသြးမႂကြဘူးဆိုရင္ …

အကယ္ ၍
ရန္သူကျဖစ္ေစ မိတ္ေဆြကျဖစ္ေစ
မင္းကိုသိပ္ၿပီး နာက်ည္းေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ေစရင္ …

အကယ္ ၍
လူတိုင္းကို တန္ဖိုးထားေလးစားရေပမဲ့
စြဲလမ္းမႈသံေယာဇဥ္ေတြ ထားမေနဘူးဆိုရင္ …

အကယ္ ၍
တိုေတာင္းလွတဲ့ မပစ္ပယ္ႏိုင္တဲ့ တမိနစ္အတြင္းမွာ
အဓိပၸာယ္ရွိလွတဲ့ စကၠ႕န္ေျခာက္ဆယ္အျဖစ္
အသံုးခ်ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …

ငါ့သားေရ
မင္းဟာ အရာရာရွိတဲ့ အရာရာျဖစ္တဲ့
ကမၻာႀကီးကို ဆုပ္ကိုင္လို႕
အရာရာဘာမဆို မင္းစြမ္းႏိုင္ၿပီေပါ့
အဲဒီေတာ့ မင္းဟာလဲ
ေယာကၤ်ားေကာင္း တစ္ေယာက္ပဲေပါ့ ……


(Kiplin ရဲ႕ IF ကဗ်ာကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွ ျမန္မာဘာသာသို႕ ျပန္ဆိုပါသည္၊)

(စာကို ခြန္ျမလႈိင္ (http://khunmyahlaing.blogspot.com/2008/07/blog-post.html)မွ ရယူသည္)

၂၈ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ရွင္ေနဘုန္းလတ္သို႔ (By ဇင္ကိုလတ္)

မင္း အဖမ္းခံရတယ္ ၾကားၾကားခ်င္းတုန္းက တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္လား။ တစ္ပတ္၊ ႏွစ္ပတ္လားလို႔ပဲ ထင္ခဲ့တာ။ ဒါနဲ႔ပဲ မင္း အေၾကာင္းပါတဲ့ သတင္းေတြ၊ အသံလႊင့္ဌာနေတြက လႊင့္တဲ့ အသံေတြကို ငါသိမ္းထားတယ္။ မင္းလြတ္လာတဲ့ အခ်ိန္ ဖတ္လို႔ရေအာင္၊ နားေထာင္လို႔ရေအာင္ပါ။ မင္း အထဲမွာ ေရာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ အျပင္မွာ ဘာေတြျဖစ္ခဲ့လဲ ဆိုတာ သိေအာင္ပါ။ အခုေတာ့ မင္းကို ခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ ဘေလာ့ခ္ကာေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကို Free ေနဘုန္းလတ္ဆိုတဲ့ ဘေလာ့ခ္ေလးမွာ ဖတ္လို႔ ရေနပါၿပီ။ တစ္လ၊ ႏွစ္လေလာက္နဲ႔ မင္း ျပန္လြတ္မလာေတာ့ အခုေမလၿပီးရင္ မင္းကို လႊတ္ေပးေတာ့မယ္ ထင္ခဲ့တယ္။ ဒီ ၂၈ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔ကို အရင္ႏွစ္တုန္းကလိုပဲ ဘေလာ့ခ္ေတြေပၚမွာ၊ အြန္လိုင္းေပၚမွာ ၿပီးေတာ့ ဂ်ီေတာ့ခ္ေပၚမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ က်င္းပႏုိင္လိမ့္မယ္လို႔ပဲ ထင္ခဲ့တာ။ ဒါေပမယ့္ကြာ ထင္သလို မျဖစ္လာခဲ့ဘူး။

မင္း အထဲမွာ ေရာက္ေနတုန္း ငါလည္း ဘေလာ့ခ္ကို ေကာင္းေကာင္းမေရးျဖစ္ပါဘူးကြာ။ မင္း ဘေလာ့ခ္ မေရးႏုိင္လို႔ ငါလည္း လုိက္မေရးဘူးလို႔ ေျပာရင္ ေျပာမနာဆိုမနာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တဲ့ မင္းက “မင္း ေစာက္ရူးပဲ၊ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေစာက္ပ်င္းႀကီးၿပီး မေရးတာမ်ား ငါ့ကို လႊဲခ်ေနတယ္”ဆိုၿပီး ေျပာမွာ ငါသိတယ္ သူငယ္ခ်င္း။ မင္းအထဲမွာ ေရာက္ေနလို႔ သံလြင္အိပ္မက္ရပ္သြားတာမ်ဳိး၊ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြ ရပ္သြားတာမ်ဳိး၊ ငါ ဘေလာ့ခ္ ဆက္မေရးေတာ့တာမ်ဳိးေတြကို မင္း မျဖစ္ေစခ်င္မွန္းငါသိပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ မင္းရဲ႕ ၂၈ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔က စၿပီး ငါ ဘေလာ့ခ္ျပန္ေရးေတာ့မယ္။ ပိုစ့္ေတြ တသီႀကီး မေရးႏုိင္ေတာင္ တပတ္ကို ပိုစ့္တစ္ခုေလာက္ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။ မင္းရဲ႕ မၿပီးျပတ္ေသးတဲ့ တာ၀န္ေတြကို ငါဆက္လက္ထမ္းရြက္မယ္။ မင္းရဲ႕ ရင္ထဲက ဆႏၵအမွန္ေတြကို မင္းကိုယ္စား ငါ ေျပာျပမယ္။

မင္း လြတ္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ မင္းနားေထာင္ဖို႔ မင္းရဲ႕ သတင္းေတြကို "ForNPL"ဆိုၿပီး ငါ Folderတစ္ခုထဲမွာ ထည့္ထားတယ္။ မင္းလြတ္လာရင္ ငါ့ဆီက ေတာင္းဖို႔ မေမ့နဲ႔ဦး။ မင္း အျမန္ဆံုး လြတ္ေျမာက္ၿပီး မင္းခ်စ္တဲ့ မိသားစုနဲ႔ တူတူ ျပန္လည္ေတြ႔ဆံုရပါေစလို႔ ငါ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ကြာ။ ကဲ . ဟက္ပီဘက္ေဒးပါ သူငယ္ခ်င္း။

(စာကို ေနဘုန္းလတ္ေမြးေန႔အတြက္ ဇင္ကိုလတ္မွ ေပးပို႔သည္)

၂၈ ရက္ေန႔မွာ ၂၈ ႏွစ္ ျပည့္ခဲ့တဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္သို႔ (By ေမာင္ပြတ္)

မေန႔ကလည္း ၂၄ နာရီရိွခဲ့တယ္။ ဒီေန႔လည္း ၂၄ နာရီပါပဲ။ မနက္ျဖန္လည္း ၂၄ နာရီပဲ ရိွဦးမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔ဆိုတဲ့ ဇြန္လ ၂၈ ရက္ေန႔ရဲ႕ ၂၄ နာရီမွာေတာ့ လက္ရိွအေျခအေနေတြကို ခဏေမ့လို႔ အစ္ကို႔ကို ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာ္ေနေစခ်င္တယ္ဗ်ာ။ အစ္ကို႔မိသားစု၊ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔တကြ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ အစ္ကို႔ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြရဲ႕ “ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေမြးေန႔ျဖစ္ပါေစ” ဆိုတဲ့ ဆုေတာင္းေၾကာင့္ အစ္ကို တကယ္ပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ေနပါေစလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ထပ္ဆုေတာင္းပါတယ္။

ကုိေနဘုန္းလတ္ေရ -
စိတ္ဓါတ္ၾကံ့ခိုင္တဲ့ အစ္ကိုကေတာ့ တသက္မွာတခါပဲရတဲ့ “၂၈” ရက္ေန႔မွာ “၂၈” ႏွစ္ျပည့္တဲ့ ေမြးေန႔ကို “ေမြးေန႔ဆိုတာ ေန႔ေတြထဲက တစ္ေန႔ပဲ” ဆိုျပီး ျဖတ္ရိုးျဖတ္စဥ္ပဲ ျဖတ္သန္းသြားဖို႔ ၾကိဳးစားေနဦးမယ္ ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔၊ အထူးသျဖင့္ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြကေတာ့ ေမြးေန႔တစ္ခုကို သာမန္ေန႔တစ္ေန႔လို႔ ဘယ္တုန္းကမွ မေတြးခဲ့ၾကဘဲ ေမြးေန႔ရွင္ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္မွာ ႏႈတ္ဆက္ၾက၊ ပို႔စ္တင္ေပးၾက၊ ဂ်ီေတာ့ကေန စၾကေနာက္ၾက၊ ဖံုးဆက္ၾကနဲ႔ ေနခဲ့ၾကတာ အစ္ကိုလည္း သတိရေနမွာပါ။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ေမြးေန႔ရွင္မပါတဲ့ ေမြးေန႔ပြဲကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ က်င္းပၾကရေတာ့မယ္။ အစ္ကို႔ေမြးေန႔ဟာ တိတ္တဆိတ္နဲ႔ပဲ စည္ကားေနေတာ့မယ္။ အစ္ကို႔ေမြးေန႔ကို သတိရလို႔ “လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္” ကိုေရာက္လာသူတိုင္းဟာ ေမြးေန႔အတြက္ ပို႔စ္အသစ္မရိွတဲ့ အစ္ကို႔ဘေလာ့ဂ္အတြက္ စိတ္ေကာင္းၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲ အစ္ကို ေနာက္ဆံုးတင္ထားေပးခဲ့တဲ့ ပို႔စ္ကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႔အတြက္ ျဖစ္ေနေတာ့ အစ္ကို႔ဘေလာ့ဂ္ကို ေရာက္တုိင္း ကၽြန္ေတာ္ သတိတရနဲ႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္ဗ်ာ။

ကိုေနဘုန္းလတ္ေရ -
မနက္ျဖန္ဆို အစ္ကို႔ကို ဖမ္းဆီးထားတာ ၅ လျပည့္ျပီ။ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ရဲ႕ သံုးပံုတစ္ပံုေက်ာ္ကို အဓိပၸါယ္နည္းပါးစြာနဲ႔ အစ္ကိုျဖတ္သန္းခဲ့ျပီးျပီေပါ့။ လူခႏၶာၾကီးက မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေသးေပမယ့္ အစ္ကို႔စိတ္ေတြ၊ ခံယူခ်က္ေတြ၊ အေတြးအေခၚေတြကေတာ့ အရင္လိုပဲ ရင့္ရင့္က်က္က်က္နဲ႔ လြတ္လပ္ေနတုန္းပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္ပါတယ္။ အစ္ကို မၾကာခဏေျပာတဲ့ “ေမာင္ပြတ္ မင္းသိလား၊ ငါတို႔ေတြ အမ်ားၾကီး လုပ္ၾကရဦးမယ္” ဆိုတဲ့ စကားေလး အျမဲၾကားေယာင္ေနမိတယ္။ တိုင္းျပည္တိုးတက္ဖို႔၊ လူငယ္ေတြ ပညာဥာဏ္ရိွဖို႔၊ နည္းပညာေတြ အဆင့္မီဖို႔ အျမဲတမ္း ေထာက္ျပအၾကံေပးေနတဲ့ ကိုေနဘုန္းလတ္ - အစ္ကို႔ဘက္မွာ အမွန္တရားေတြရိွေနပါေစလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဆုေတာင္းပါတယ္။

ကိုေနဘုန္းလတ္ေရ -
အစ္ကို ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႔တုန္းက ေရးေပးခဲ့တဲ့ စာသားေလးေတြ သတိရမိတယ္။

“အခ်ိဳ႕ေသာရက္ေတြမွာ သိပ္မသိသာေပမယ့္ ... မိမိတို႕ရဲ႕ ဘ၀မွာ အမွတ္ရစရာေလးေတြ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ... အေလးအနက္ထား မွတ္သားထားခဲ့တဲ့ အထိမ္းအမွတ္ေန႕ေလးေတြနဲ႕ တုိက္ဆိုင္လာတဲ့အခါ ... ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ရင္ထဲက လြမ္းဆြတ္တမ္းတစိတ္ဟာ ... တစ္ဆစ္ဆစ္ နာက်င္လာတဲ့ အထိေအာင္ကို ျဖစ္လာတတ္တာ ကိုယ္တုိင္ခံစားဖူးတဲ့ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ပါတယ္ ...။
ေမာင္ပြတ္လဲ ... အဲဒီ့လိုပဲခံစားေနလိမ့္မယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ မွန္းလို႕ရပါတယ္ ...။
အဲဒီ့လိုအခါမ်ိဳးမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြအေနနဲ႕ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ ကိုယ့္အနားမွာ ရွိမေနဘူး ဆိုတဲ့အေတြးေတြကို ေဘးခ်ထားၿပီး ... ကိုယ့္ကိုခ်စ္တဲ့သူေတြ၊ ကိုယ္နဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္တူတဲ့သူေတြ ဟာ တစ္နယ္စီျခားေနေပမယ့္ စိတ္ခ်င္းနီးေနၾကတယ္ဆိုတဲ့ စိတ္တစ္ခုနဲ႕ စိတ္ဓါတ္ေတြကို ထိမ္းေၾကာင္း ေရွ႕ဆက္ၾကရပါတယ္ ...” ဆိုတာေလ။

ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆံုးမသလိုပဲ အစ္ကိုလည္း တစိမ္းတရံေတြ၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေတြၾကားထဲကေန အစ္ကို႔ကို သံေယာဇဥ္ရိွတဲ့လူေတြ၊ ခ်စ္ခင္ေလးစားသူေတြအေၾကာင္းေတြးရင္း စိတ္ဓါတ္ေတြကို ထိမ္းေၾကာင္းႏိုင္ေနဆဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္ပါတယ္။ ျပည္ပမွာ အလုုပ္အကိုင္ေကာင္းေတြ ရိွေပမယ့္ ျမန္မာျပည္မွာပဲ ေနမယ္ဆိုတဲ့ အစ္ကို၊ ႏိုင္ငံတကာ အစားအစာေတြ ဘယ္ေလာက္စားစား “အေမ့လက္ရာ မမီဘူးကြ” လို႔ အျမဲေျပာေနတတ္တဲ့ အစ္ကို၊ ေရာက္ရာေနရာမွာ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူငယ္ေတြအတြက္ပဲ အျမဲခ်ိန္ထိုး စဥ္းစားေပးေနတတ္တဲ့ အစ္ကို - တန္ဖိုးၾကီးတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ရိွမေနသင့္တဲ့ေနရာမွာပဲ အေၾကာင္းျပခ်က္မရိွ ျဖတ္သန္းေနရတာကို ေတြးမိတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္ဗ်ာ။

ကိုေနဘုန္းလတ္ေရ -
ေမြးေန႔ဆိုရင္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာေတြ ေရးၾက၊ စၾက၊ေနာက္ၾက ေနခဲ့ၾကေပမယ့္ အစ္ကို႔ေမြးေန႔မွာေတာ့ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာေတြ ေတြးမိတိုင္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရလို႔ ကၽြန္ေတာ့္စာက အလြမ္းသီခ်င္းလို၊ ငိုခ်င္းတစ္ပုဒ္လို ျဖစ္ေနရင္ေတာ့ ခြင့္လႊတ္ပါ။ မႏွစ္က ဘေလာ့ဂ္ဂါအစည္းအေဝးမွာ ကိတ္မုန္႔လွီးျပီး cream ေတြနဲ႔ လိုက္တို႔ၾကတာ၊ အစ္ကို႔ေမြးေန႔မွာ ထမင္းလက္စံုစားၾကတာေတြ မေန႔တစ္ေန႔ကလို သတိရေနတုန္းပါပဲဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြၾကားထဲမွာ ေလးစားစရာ Icon တစ္ခုအေနနဲ႔ အစ္ကို႔ကို အားလံုးက သတိရေနၾကတုန္း၊ အစ္ကို႔စာေတြကို ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတုန္း၊ လြတ္ေျမာက္လာဖို႔ ဆုေတာင္းေနၾကတုန္းပါပဲ။ ေလာေလာဆယ္မွာ အုပ္ထိန္းသူမဲ့ေနတဲ့ လြတ္က်ထားတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီး ျပန္လည္စည္ကားလာတဲ့ ေန႔ၾကရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြအားလံုး စည္းစည္းလံုးလံုးနဲ႔ အရင္လို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ဆံုၾကဦးမယ္ဗ်ာ။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ စိတ္မဆိုးတမ္း စေနာက္ၾကဦးမယ္၊ လိုတဲ့အကူအညီေတြ ေပးၾကဦးမယ္၊ တိုင္းျပည္အတြက္၊ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြအတြက္ အလုပ္လုပ္ၾကဦးမယ္ေလဗ်ာ။

ကိုေနဘုန္းလတ္ေရ -
အစ္ကို႔ေမြးေန႔မွာ ဘယ္လိုခါးသီးတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မ်ဳိးမွာ က်င္လည္ေနရေစကာမူ ေပ်ာ္ရႊင္ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့့ ေမြးေန႔အခ်ိန္ပိုင္းေလးေတြ ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔၊ လူေရာစိတ္ပါ က်န္းမာဖို႔၊ အျမန္ဆံုး ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ အေလးအနက္ဆုေတာင္း လိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။

သတိရလ်က္
ခင္တဲ့ညီငယ္
ေမာင္ပြတ္

(မႏွစ္က ကိုေနဘုန္းလတ္ ေမြးေန႔အတြက္ ေရးေပးခဲ့တဲ့ ပို႔စ္ေလးဖတ္ခ်င္ရင္ ဒီမွာ ဖတ္ပါ)

(စာကို ေနဘုန္းလတ္ေမြးေန႔အတြက္ Mr.Pooh မွ ေပးပို႔သည္)

ထာ၀ရ ၿမိဳ႔ေတာ္ သုိ႔မဟုတ္ ကိုေနဘုန္းလတ္

က်ေနာ္ ဘေလာ့ဂ္စေရးေတာ့ ကုိယ့္အေရွ႕မွာ ေရးခဲ့ၾကတဲ့သူေတြရဲ့ နည္းပညာအရ၊ အႏုပညာအရဖန္တီးမႈ ေတြကုိ ေလ့လာၿပီး ဘေလာ့္ဂ္ေလးကို ျပင္ဆင္မြမ္းမံရတာပါ။ နည္းပညာအရဆုိရင္ ကုိရန္ေအာင္တုိ႔၊ ကုိစ်ာန္တုိ႔၊ ကုိေမာင္လွတုိ႔ စသျဖင့္ကို ဖတ္ရပါတယ္။ အႏုပညာအရဆုိရင္ေတာ့ ကုိေနဘုန္းလတ္ ဘေလာ့္ဂ္အပါအ၀င္၊ ႏုိင္းႏုိင္းစေန၊ ကုိေယာဟန္ေအာင္၊ မေမၿငိမ္း၊ ကိုေမာင္ရင္၊ ကုိပုထုဇဥ္ စသျဖင့္ (အမ်ားၾကီး က်န္ပါေသးတယ္၊ မေဖာ္ျပႏိုင္တာ နားလည္ပါ)။

သူ႔ဘေလာဂ့္ကေတာ့ ေခါင္းစဥ္ေလးကအစ က်ေနာ္သေဘာက်ပါတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ပါစာအေရးအသား ေတြကလည္း ေလးနက္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ကို အေတြးပြားေစတာက Title Heading ကစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘာေတြကို အေတြးပြားေစခဲ့တာလည္း ဆုိတာကုိ သူ႔ဘေလာ့ဂ္ တႏွစ္ျပည့္အမွတ္တရမွာ ေရးလုိက္ပါတယ္။
နာမည္ေပးတာကုိက သူ႔ဘေလာ့ဂ္နာမည္က လွပါတယ္။ “က်ေနာ္လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႔ေတာ္”… တဲ့။

အဲဒီ Title Heading ေအာက္မွာ ပါတဲ့ ကဗ်ာ အပုိင္းအစေလးဟာလည္း လွလွပပနဲ႔ ေတြးစရာေတြေပးပါ တယ္။
..ဖြဲ႔ဆုိခ်င္ေနတဲ့ သံစဥ္ခ်ဳိခ်ဳိေတြကို
ရင္ဘတ္ထဲမွာပဲ ကိုက္မ်ဳိထားရတဲ့
ၾကိဳးပ်က္ေနတဲ့ ဂစ္တာတလက္ဟာ က်ေနာ္ျဖစ္တယ္..။

လြတ္က်ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႔ေတာ္…
သူ႔ရဲ့လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႔ေတာ္ ထဲမွာ ဘာေတြပါသြားခဲ့လဲ။ ပုဂၢလိကခံစားခ်က္ေတြလား၊ ပရဟိတ အေႏွာင့္အဖြဲ႔ ေတြလား။ က်ေနာ္အဲလုိ စဥ္းစားမိတယ္။ ေနာက္ ဘယ္လုိ သံစဥ္ခ်ဳိခ်ဳိေတြကို ဖြဲ႔မဆုိရက္ဘဲ တီးခတ္ခ်င္ လ်က္နဲ႔ ဂစ္တာကုိ ကုိယ့္ကုိယ္ကိုယ္ ႀကိဳးမ်ားျဖတ္တာလား။ အလုိအေလ်ာက္ႀကိဳးပ်က္သြားတာလား။ ဒါကေတာ့ ကိုေနဘုန္းလတ္ တေယာက္ထဲဘဲ ဖြင့္ဆုိႏုိင္မွာပါ။

က်ေနာ္ကေတာ့ ကုိယ့္ဘာသာ အေတြးပြားေနမိတာေတြ ရွိတယ္။ ဖြဲ႔ဆုိခ်င္ေနတာက ႏွလုံးသားေရးရာလား။ မြန္းက်ပ္မႈေတြလား။ အျဖစ္အပ်က္ေတြကိုဘဲလား။ ေမွာင္မႈိင္းေနတဲ့ ေကာင္းကင္ကိုလား။ မေရာက္ႏုိင္ ေသးတဲ့ ေႏြဦးကုိလား…။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ သူေတာက္ေလွ်ာက္ စြဲလမ္းခဲ့ရတဲ့ အႏုပညာလား။ သူ႔ရဲ့ စာအေရး အသားက ေမးခြန္းမ်ားစြာ ေပးခဲ့တယ္။

အခုေတာ့ လြတ္က်ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႔ေတာ္ဟာ ပုိင္ရွင္ပါ ေပ်ာက္ဆုံးခဲ့ရျပန္ၿပီ။ ပုိင္ရွင္ဘယ္ေနရာမွာ ရွိေနတယ္ ဆုိတာ သိရက္နဲ႔ မဲ့ေနရတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိး။ ေဟာဒီေခတ္ရဲ့ အကြဲအကြာျဖစ္ရမႈေတြဟာ ျမန္ဆန္က်ယ္ျပန္႔လြန္းလွ၊ ေမွာင္မုိက္လြန္းလွ … ရက္စက္မႈေလစိမ္းေတြက အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႔ ေနရာအႏွံ႔ေတာက္ေလာင္ဆဲဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ဘဲ မိသားစုဆန္မႈေတြ ၿပိဳလဲခဲ့ရတယ္။ မိတ္ေဆြေတြ ေပ်ာက္ရွခဲ့ရတယ္။ သံေယာဇဥ္ေတြ တံတုိင္းအျခားခံခဲ့ရတယ္။ ႏွလုံးသားေတြ တေ၀းတေျမ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။

ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ပါ။ ခင္ဗ်ားဖန္တီးခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ တႏွစ္ျပည့္တဲ့ေန႔မွာ အေ၀းေရာက္ေနတဲ့ ခင္ဗ်ားကုိယ္စား က်န္တဲ့ဘေလာ့ဂ္ေမာင္ႏွမေတြက ဂုဏ္ယူပီတိျဖစ္မႈေတြနဲ႔ ေမြးေန႔ပြဲကုိ ဖန္တီးက်င္းပေနခဲ့ၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႔ေတာ္ဟာ ေပ်ာက္ဆုံးသြားမွာ မဟုတ္ဘဲ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ေမာင္ႏွမေတြ အပါအ၀င္ အမွန္တရားခ်စ္တဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႔ သမုိင္းရင္ျပင္ထဲမွာ ထာ၀ရတည္တံ့တဲ့ ၿမိဳ႔ေတာ္အျဖစ္ က်န္ခဲ့မွာပါ။

ၿပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားကလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ေလးစားဦးညႊတ္တန္ဘုိးထားရတဲ့ သူရဲေကာင္းအျဖစ္ တည္တံ့ေန မွာပါ။

အျမန္ဆုံး ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္ပါေစ။

(ကုိေနဘုန္းလတ္အေၾကာင္းကို ေရးသားႏုိင္သူေတြ အၾကားမွာ က်ေနာ္က မရင္းႏွီးေတာ့ မျပည့္မစုံဘဲ ေရးလုိက္ရတာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူျပန္လည္ဖတ္ခြင့္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ ေနရာအႏွံ႔၊ နယ္ပယ္အႏွံ႔၊ အမွန္တရားခ်စ္တ့ဲသူေတြၾကားမွာ သူကုိ ခင္မင္ခဲ့သူေရာ၊ မခင္မင္ခဲ့ရသူေတြေရာ ရွိခဲ့တယ္ ဂုဏ္ယူခဲ့ၾက တယ္ ဆုိတာ သူသိေစဘုိ႔က အဓိကပါ။)

(ဘေလာ့ခ္ပို႔စ္ကို http://myintzay.blogspot.com/ဤေနရာမွ ရယူပါသည္။)

ေနဘုန္းလတ္ႏွင့္ တစ္လအကြာ (အထူးပို႔စ္ ၂)

ဖမ္းဆီးခံထားရသည္မွာ တစ္လတိတိၾကာခဲ့ျပီျဖစ္ေသာ ေနဘုန္းလတ္အတြက္ ရင္းႏွီးသူမ်ားမွ ေပးပို႔ေသာ ခံစားခ်က္မ်ား၊ ဆုေတာင္းမ်ားကို တင္ဆက္ေပးလိုက္ပါသည္။ ဆက္လက္ေပးပို႔လ်က္ရိွေသာ စာမ်ားကို ဤပို႔စ္တြင္ ျဖည့္စြက္ေဖၚျပေပးသြားပါမည္။ ေပးပို႔လိုသူမ်ားအေနျဖင့္ comment ေရးသား၍ျဖစ္ေစ၊ admin.free.npl@gmail.com သို႔ျဖစ္ေစ ေပးပို႔ႏိုင္ပါသည္။
............................................................................

က်ေနာ့္ အသက္ 23 ရွိ ၿပီ က်ေနာ့္ ဘ၀ သက္တမ္း တေလွွ်ာက္ လံုး က်ေနာ္ နဲ့ တူတူ ေနလာတဲ့ အကို။က်ေနာ့္ အကို ဟာတသက္လံုးဘာမွမဟုတ္တာ မလုပ္ ခဲ့ ပါဘူး ဘယ္သူ.ကို မွ ဒုကၡ မေပးခဲ့ ပါဘူးဗ်ာ ခုေတာ.ဗ်ာ ဘယ္လိုလူေတြ ကမ်ား သူ. ကို ဒုကၡ ေပးေနႀကတာလဲဗ်ာ................
ကိုသူ(ေနဘုန္းလတ္၏ ညီ)

“သံလြင္အိပ္မက္ေတြကို တို႔တေတြဆက္မက္ၾကမယ္... ဒဏ္ရာေတြဟာ ငါတို႔ အတြက္ အားမာန္ေတြ ၿဖစ္ေစရမယ္...ဒါေပမယ့္ နာၾကည္းမႈေတြေတာ့မဟုတ္ဘူး..အားလံုးကို ခြင့္လႊတ္သည္းခံစိတ္ေတြနဲ႔ ၿမန္မာၿပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးကို ေရွးရႈၿပီး ခရီးေတြဆက္ခ်ီတက္မယ္...လြတ္သင့္တဲ့အခ်ိန္တစ္ခ်ိန္မွာ မင္းၿပန္ေရာက္လာဖို႔ ငါတို႔ ေမ်ွာ္လင့္ေနတယ္..”
သံလြင္အိပ္မက္

ေနဘုန္းလတ္ေရ...ငါတို႔ဟာ ဘယ္အရာကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အတူတူတြဲၿပီးလုပ္ခဲ့တဲ့ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းေတြ မဟုတ္လား။ အခုေလာေလာဆယ္လည္း မင္းနဲ႔ တူတူမရွိေနႏုိင္ေပမယ့္ ငါ့စိတ္ထဲမွာေတာ့ မင္းကို အၿမဲရွိေနပါတယ္။ ေတာင့္ထားသူငယ္ခ်င္း . . .ေတာင့္ထား..... အဲဒီေနရိပ္ေတြ လာမယ့္တစ္ေန႔ကို.....

ဇင္ကိုလတ္

ဘာမွ မၾကာလိုက္ဘူးထင္ရေပမယ့္ ငါတို႔ မင္းဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္အသစ္ေတြ မဖတ္ရတာ တစ္လၾကာခဲ့ၿပီ။ မင္းအတြက္ လုပ္ေပးႏိုင္မယ္ထင္တာေတြကို လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့အတိုင္းအတာအထိ ဘယ္လိုအတားအဆီးေတြ႕ေတြ႕ ေနာက္မဆုတ္တမ္းလုပ္ေပးသြားမယ္။ မင္းနဲ႔ ငါတို႔ ျပန္ဆံုတဲ့အခါ .. ငါတို႔ရဲ႕ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ ဒီလို အိပ္မက္ဆိုးေတြ ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွ မႀကံဳေတြ႕ရေအာင္ ငါတို႔ အတူႀကိဳးစားၾကမယ္ သူငယ္ခ်င္း..။ မၾကာခင္ကာလမွာပဲ မင္းရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳသစ္ေတြကို ဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္ေတြ အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းႏိုင္မယ့္ေန႔ ေရာက္မယ္လို႔ ငါယံုၾကည္ထားလိုက္မယ္။
ညီညီ(သံလြင္)

ထမင္းစားလို႔ မင္းမသိတဲ႔ဟင္း မစားဘူးတဲ့ဟင္းဆိုရင္ နမ္းၾကည့္တယ္.. ေနာက္ၿပီး “ငါ့အဘိုးက အဲလိုနမ္းၾကည့္ရင္ ေခြးေတြကပဲ မစားခင္ နမ္းၾကည့္တာလို႔ “ ရယ္ေမာၿပီး မင္းေၿပာခဲ့တယ္..
အခုေရာ ေထာင္ထဲမွာ ေထာင္ထမင္းေထာင္ထမင္းကို မင္းဘယ္လိုစားေနမလဲ..
ေလာကဓံရိုက္ႏွက္ခ်က္ေတြကို မင္းေက်ာ္ၿဖတ္ႏိုင္ပါေစလို႕..
ငယ္ေလး

အျပစ္ရိွတဲ့လူတိုင္း အေရးယူမခံရသလို အေရးယူခံရတဲ့လူတိုင္းကလည္း အျပစ္မရိွႏိုင္ပါဘူး။ အျပစ္ကင္းလို႔ အေရးယူခံထားရတာ ... ကိုေနဘုန္းလတ္ ... အစ္ကိုပဲရိွမယ္ထင္တယ္။ အစ္ကို ႏွစ္သက္တဲ့ မိသားစုထမင္းဝိုင္း၊ အစ္ကို ေတာင့္တတဲ့ ဘေလာ့ဂါစကားဝိုင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းေတြ မၾကာခင္ ျပန္လည္ရရိွႏိုင္ပါေစလို႔ အေလးအနက္ဆုေတာင္းတယ္။
ေမာင္ပြတ္

ေနဘုန္းလတ္ေရ မင္းဘေလာ့ကမၻာကေန ေ၀းေနရတာ ဒီေန႕ဆို ၁ လျပည့္ၿပီေပါ့။ ငါတို႕ မင္းကိုမေမ့ဘူး။ ငါတို႕ မေက်နပ္ဘူး။ မတရားမႈေတြ မၾကာခင္ကြယ္ေပ်ာက္တဲ့ ေန႕သစ္ကို ေရာက္ကိုေရာက္လာရမွာပါ။ မင္းရဲ႕လြတ္လပ္မႈသာမက ငါတို႕လိုလားတဲ့ အားလံုးရဲ႕ လြတ္လပ္မႈေတြဆီကို တို႕ေတြ မေမ့မေလ်ာ့ ခရီးဆက္ေနၾကဆဲပါ။
ပန္ဒိုရာ

ခင္ဗ်ား ေဟာဒီ တစ္လကို ဘယ္လိုခက္ခဲၾကမ္းတမ္းစြာ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္.။ ခင္ဗ်ားအေၾကာင္း စဥ္းစားတိုင္း အဲ့ဒီ စနစ္ဆိုး ဆိုတဲ့ေကာင္ၾကီးကို ပဲ ထိုင္ထိုင္ဆဲေနမိတယ္။ အမွန္တရားေတြက ေျမၾသဇာမေကာင္းတဲ့ နယ္ေျမမွာ ယက္ကန္ယက္ကန္ နဲ႔ ရွင္သန္ေနရတယ္။ ခင္ဗ်ား ထိုးေဖာက္ထြက္လာမယ္ဆိုတာ ကိုေတာ့ ယံုၾကည္တယ္..။ အဲ့ဒီ ေန႔ကို ေစာင့္ေနမယ္..။
တက္စလာ

lone wa sate ma kg bu!
i'm still angry on the f*cking government
ကိုစိုးထက္

well he is one of the pioneer of the burmese blogger community
and he also did alot for the unity of burmese blogger community
so all the bloggers should pay tribute to him
and honor him
kerryht

ေနဘုန္းလတ္ နင္ဖမ္းခံရတာ ဘာလိုလိုနဲ ့ တစ္လၿပည့္ေတာ့မယ္။ ငါတို ့လို အျပင္မွာေနေနရတဲ့ သူေတြအတြက္ကေတာ့ တစ္လဆိုတာ ဘာမွမၾကာရွည္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္ေပမဲ ့ နင့္လို ဒီအာဏာရွင္စစ္ဘီလူးေတြရဲ ့ ငရဲတိုက္မွာေနေနရတဲ့ သူအတြက္ကေတာ့ တစ္လဟာ တစ္ကမာၻေလာက္ၾကာရွည္မယ္ဆိုတာ နင္လာမေျပာေပမဲ ့ ငါတို ့သိေနပါတယ္ သူငယ္ခ်င္း...နင္တစ္ေယာက္အျမန္ဆုံးဒီငရဲခန္းကလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ပါေစလို ့ ငါဆုေတာင္းေနပါတယ္..
မေနေန(လမ္းျပၾကယ္)

Nay Phone Lat, we are proud of having u. Be strong. we are never give up.Let's fight to get freedom for Burma....
မခုိင္

ေနဘုန္းလတ္ဟာ ပန္းပ်ိဳးတဲ႔လက္လား။ အဆိပ္ခြက္လားတဲ႔။
အေမေရ အေမသားဟာ ဥယ်ာဥ္မႉးပါ္။ အေမ႔သားလို လူငယ္မ်ား ရာေထာင္ေသာင္းမက ေပၚေပါက္ဦးမွာပါ။ အေမလိုဂုဏ္ယူတတ္တဲ႔အေမမ်ိဳးေတြဟာ က်ေနာ္တို႕သားေတြ အတြက္ အၾကီးအမားဆုံးေသာအားပါ။ အေမရင္ကျဖစ္တဲ႔သား အေမရင္ကို အျမန္ဆုံးျပန္ ေရာက္ပါေစသား။
ေအာင္ေက်ာ္မိုး(ေခတၱ-လန္ဒန္)

Nay Phone Latt.. We are sorry for you but you are in the history now. Show the whole world.. how strong you are and what you are made of. We will keep fighting until the real freedom comes to our people of Burma. as a parent of a little boy, we pray for all of you to reunite with your family soon.
Ko Nay Lin & Ma Moe (USA)

ကိုေက်ာ္ေရ...အမွန္တရားေတြ ေခါင္းငံု႔ေနရတဲ႔ လက္ရွိကာလမွာ ႀကံဳလာသမွ်ကို ႀကံ႕ႀကံ႕ခံ ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးရံုကလြဲၿပီး တျခားမရွိေတာ႔ပါဘူး။ အကိုေရးခဲ႔ဖူးတဲ႔ အဂၤလိပ္ကဗ်ာေလးထဲကလို ေဘာလံုးကြင္းထဲက ရည္မွန္းခ်က္တူတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးက အကို႔ကို ေမွ်ာ္ေနၾကပါတယ္။ အကို အျမန္ဆံုး ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္ခြင္႔ ရပါေစ။
ဆုေ၀

ေနဘုန္းလတ္ေရ
ခင္ဗ်ားကို တကယ္ ခ်စ္တတ္သူေတြ မ်ားပါေစကြာ။
မ်က္လံုး

ေနဘုန္းလတ္နဲ႕ တစ္လအကြာတဲ့လား.. ဟင့္အင္းးး.. တစ္ရက္မွ မကြာပါဘူးေလ.. ငါတုိ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ စိတ္ထဲ နင္ အျမဲ မကြဲမကြာ ရွိေနပါတယ္ သူငယ္ခ်င္း.. လူမွန္ ေနရာမွန္ အျမန္ေရာက္ပါေစ.. ျပည္သူေပးတဲ့ နာမည္၊ ေနရာကိုပဲ လူေတြက အဓိက သတ္မွတ္တာပါကြာ.. ေဒၚစံရွားတင္ ေျပာသလုိေပါ့.. ျပည္သူေပးတဲ့အကယ္ဒမီ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ရၿပီးမွေတာ့ အရုပ္ကုိ မမက္ဘူးတဲ့..
ခြန္ျမလႈိင္

ေနဘုန္းလတ္အတြက္ အေဒၚျဖစ္သူထံမွ ေပးစာ

ေနဘုန္းလတ္အတြက္ အေဒၚျဖစ္သူ (မိခင္၏ညီမ) မွ ေပးပို႔ေသာစာကို ေဖၚျပလိုက္ပါသည္။

ကုိေက်ာ္ေရ …..ဒီေန႔ဆို မိသားစုနဲ႔ေ၀းေနရတာ တစ္လနီးခဲ႔ျပီေနာ္

တေန႔မွမေမ႔ဘူး ကိုေက်ာ္…မိသားစုပိတ္ရက္ဆို ... တခုခုလုပ္စားေလ႔ရွိတယ္ေနာ္ ……အဲလိုရက္ေတြ ဆို ေဖေဖနဲ႔ေမေမကလည္း လူစံုလာမွ ၾကိဳက္တာ …လူမစံုရင္ ဖံုးဆက္ေခၚတတ္တယ္ေနာ္ ..အဲဒီအခ်ိန္တံုးက မင္း..တေနရာရာ ေရာက္ေနရင္ေတာင္ ဖံုးဆက္ေခၚရင္ ..အေျပးျပန္လာတတ္တယ္ေနာ္

ခုမ်ားေတာ႔………..

ကိုေက်ာ္ေရ……..မင္းနဲ႔ေတြ႔တိုင္း ေျပာျဖစ္တာက စာေပအေၾကာင္းေတြမ်ားတယ္ေနာက္

အင္တာနက္အေၾကာင္း ခ်က္တင္အေၾကာင္း ေနာက္ ေဘာလံုးပြဲအေၾကာငး္ ေတြေပါ႔။မင္း

နဲ႔ဒုိ႔ ကအၾကိဳက္ခ်င္းတူတယ္ ေလေနာ္ ။မင္းကလီဗာပူးၾကိဳက္သလို ဒုိ႔ကလည္း လီဗာပူးကို

အသည္းစြဲေလ အဲဒီအသင္းကို ဘာေၾကာင္႔ၾကိဳက္သလဲဆိုရင္ …မိုက္ကယ္အို၀င္ကို ၾကိဳက္တာအျပင္ သူတို႔ရဲ႔ေဆာင္ပုဒ္ေလးကို ၾကိဳက္လို႔ လို႔ေျပာဘူးတဲ႔ မင္းအသံေလးကိုၾကားေယာင္မိတယ္..အင္း ခုမွသတိရတယ္ ေဘာလံုးပြဲအေၾကာင္းတ၀က္ တပ်က္ေရးထားတဲ႔ မင္းရဲ႔ ေဆာင္းပါးေလးကိုေပါ႔ အဲဒီေဆာင္းပါးရဲ႕ေခါင္းစဥ္ကေလးကေတာ႔….

ကၽြန္ေတာ္နွင္႔ေဘာလံုး တဲ႔ ကုိေက်ာ္႔ ရဲ႔စာေတြ စာဖတ္သူေတြနဲ႔ ေ၀းေနခ်ိန္မွာ အလြမ္းေလးမ်ားေျပေစနိုင္ဖို႔ ေဖာ္ျပေပးလိုက္တယ္ေနာ္

အခု ဒီစာကိုေရးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အခ်ိန္က နံနက္ ၂ နာရီထုိးခါနီးေနၿပီ …။ ဘာလုပ္ေနတာလဲဆိုေတာ့ ၂နာရီ ၁၅မွာလာမယ့္ ခ်န္ပီယံလိဂ္ေဘာပြဲ၊ တိတိက်က်ေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ လီဗာပူးအသင္းရဲ႕ ေသေရးရွင္ေရးပြဲလာမွာမို႕လို႕ မအိပ္ပဲေစာင့္ေနတာလို႕ ေျဖရမွာပဲ …။ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ေဘာလံုးပြဲၾကည့္ခ်င္ၾကည့္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဖဲထိုင္ရိုက္ရင္ရိုက္ ဒီအလုပ္ႏွစ္ခုအတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ မိုးလင္းတဲ့အထိ မအိပ္ပဲ ေနမိတာအခါခါလို႕ေျပာရမယ္ …။ အျခား အရာေတြအတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ ထားလိုက္ပါ … အိပ္ေရး၀ေအာင္ပဲအိပ္လိုက္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့သူဟာ ကၽြန္ေတာ္ပါ။ လူဆိုတာက ကိုယ့္၀ါသနာနဲ႕ ကိုယ္ေလ …။ ငယ္ငယ္ေလးတုန္းက ဘာရယ္ညာရယ္ မဟုတ္ဘူး အနီေရာင္၀တ္တဲ့ အသင္းဆိုၾကိဳက္လိုက္တာပါပဲ (ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာအသင္းက အနီေရာင္၀တ္တယ္ေလ) ႏုိင္ငံျခားကလပ္အသင္းေတြမွာဆိုရင္ေတာ့ … လီဗာပူးနဲ႕ မန္ယူေပါ့ …။ ဒါေပမယ့္ နာမည္ေတြကိုၾကည့္ျပန္ေတာ့ Liverpool , Manchester United … အဲဒီ့မွာမွ လီဗာပူးရဲ႕ အဓိပၸါယ္ေလးကိုပါ သေဘာက်ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ လီဗာပူးပရိသတ္ျဖစ္သြားတာပဲ …။ ေနာက္တစ္ခုက မိုက္ကယ္အုိ၀င္ … ငယ္ကလည္းငယ္၊ ေျဖာင့္ကလည္းေျဖာင့္၊ ဂိုးသြင္းတာကလည္း ေတာ္မွေတာ္၊ ဒီေကာင္ကပါ လီဗာပူးမွာ ကစားေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ပိုၿပီး ခေရဇီျဖစ္သြားတယ္၊ လီဗာပူး အသင္းကို …။ ေနာက္ပိုင္း you will never walk alone … ဆိုတဲ့ လီဗာပူးအသင္းေဆာင္ပုဒ္ေလးရဲ႕ အႏွစ္သာရကို နားလည္တတ္လာတဲ့ အခါမွေတာ့ လီဗာပူးအသင္းကို ႀကိဳက္တဲ့စိတ္ေတြပိုတိုးလာခဲ့တယ္။ ေဘာလံုးကစားျခင္းဆိုတာ စည္းလံုးညီညြတ္ျခင္းရဲ႕ အင္အားကို သရုပ္ေဖာ္ထင္ဟပ္ျပေနတဲ့ ကစားနည္းတစ္ခုပဲေလ

မင္းေရးတဲ႔စာေလးကိုဖတ္ျပီးအေတြးေလးေတြပြားမိတယ္ သိလား မင္းက စာေရးရင္ အေၾကာင္းအရာတခုကေန ဆင္႔ပြားျဖန္႔က်က္ေတြးေလ႔ရွိတယ္ေလ အဲဒီအေတြးေလးေတြကတဆင္႔ ေဆာင္းပါးေလးေတြ ျဖစ္သြားေရာ …ခုလည္းမင္းသာ ဒီေဆာင္းပါးေလးကို ဆက္ေရးနိုင္မယ္ဆိုရင္ ဘာေတြမ်ား ဆက္ေရးမလဲလုိ႔ စိတ္၀င္စားမိတယ္ ဒုိ႔အတြက္ သာမန္အေၾကာင္းအရာေလးေတြဟာ မင္းအတြက္ ေရးစရာ ကုန္ၾကမ္းေတြ ျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္ေနာ္……

ခုမ်ားေတာ႔………………………….

ကိုေက်ာ္ေရ…..စေန႔ေန႔ညတိုင္း အရမ္းသတိရတယ္ မင္းနဲ႔တူတူေဘာလံုးပြဲၾကည္႔တိုင္း မင္းနဲ႔ ဒုိ႔အၾကိဳက္

အသင္းဘက္ကဂိုးသြားရင္……

`` ဂုိး တာပဲ ..ေဟ႔..´´ လို႔

အားပါးတရေအာ္ေလ႔ရွိတဲ႔ မင္းအသံကုိ နားထဲကမထြက္ဘူး သိလား၊ ေနာက္ ကိုယ္႔အၾကိဳက္အသင္း ရံႈးခဲ႔ရင္ေတာင္ တဘက္အသင္းကို အျပစ္မေျပာပဲ ရႈ႔ံမဲ႔မဲ႔ မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ မခ်ိျပံဳးေလးျပံဳးျပတတ္တဲ႔.. မင္းကို အရမ္းလြမ္းတယ္ကြာ……..လူေတြကုိ အျမဲအေကာင္းျမင္တတ္တဲ႔ လြတ္လပ္ေပါ႔ပါးစြာ ရီေမာတတ္တဲ႔ မင္းေနရာလြတ္ကေလးကုိ မိသားစုအားလံုး သတိရတိုင္းမ်က္ရည္၀ဲရတယ္ကြာ မင္းသာသိရင္ အရင္လိုပဲ ျပံဳးျပနိုင္မွာလားဟင္

ခုမ်ားေတာ႔………………..

ကိုေက်ာ္ေရ………………အခ်ိန္တိုင္းေလ တိုက္ဆိုင္တာေတြပဲေတြ႔ေတြ႔ သတိရစရာေတြပဲျမင္ျမင္ မင္းကို သတိရေနတယ္ သိလား မင္းကအစားအေသာက္လည္း အေကာင္းၾကိဳက္တယ္ေနာ္ ထမင္းဆိုလည္း ေပ်ာ႔ေပ်ာ႔ေျပာင္းေျပာင္းေလးမွ ဟင္းဆိုလည္း ပုဇြန္ထုပ္ၾကီး ဆီျပန္မွ ၾကိဳက္တတ္တဲ႔ ကေလးရယ္ … ေနာက္ မင္းကအနံအသက္ေတြကို သိပ္ဂရုစိုက္တာေနာ္ …ဟင္းကအနံ႕နဲနဲတမ်ိဳးျဖစ္ရင္ ႏွာေခါင္းတရႈံရႈံနဲ႔ ျဖစ္ေလ႔ရွိတဲ႔ သူတစ္ေယာက္

ခုမ်ားေတာ႔…………….

``မိဘမဲ႔ကေလးေတြကို ဘာလွဴအံုးမလဲ ´´ လုိ႔ေဆာ္ၾသတတ္တဲ႔ သူတစ္ေယာက္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြမွာ ..ပညာဒါနအေနနဲ႔ အခ်ိန္ပိုင္းဆရာလုပ္ေပးတတ္တဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ေငြေၾကးခ်ိဳ႔တဲ႔သူေတြ ကို အခ်ိန္ပိုင္းစာလိုက္သင္ေပးရင္း ေပ်ာ္ေမႊြ႔သူတစ္ေယာက္။ လူငယ္ေတြကို စာအရမ္းဖတ္ေစခ်င္လို႔ စာအုပ္ဆိုင္ေလးကို အရွဳံးခံဖြင္႔ဘူးတဲ႔ သူတစ္ေယာက္။ `ကၽြန္ေတာ္တတ္နိုင္ရင္ ေစတနာ႔ေဆးရုံေလး တခုေလာက္ဖြင္႔ျပီး လူနာေတြကို အလကား ကုေပးခ်င္လိုက္တာ´လို႔ ေျပာဘူးသူတစ္ေယာက္……………

ခုမ်ားေတာ႔…………………….

က်မတို႔ရဲ႔ ……..ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ႔ မိသားစုကြက္လပ္ကေလးကုိ ဘယ္ေတာ႔မ်ားမွ ျပန္ျဖည္႔နိုင္မလဲဆိုတဲ႔ မေရရာတဲ႔ အေတြးေတြနဲ႔ မေသခ်ာတဲ႔ အနာဂတ္ေတြအတြက္ ေမွ်ာ္လင္႔ေစာင္႔စားရင္း………

ကိုေက်ာ္ရဲ႔ ေဒၚေလး

သား ေနဘုန္းလတ္ အတြက္ အေမ့စာ

ေနဘုန္းလတ္မိခင္၏ ေပးစာကို ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ျခင္းမရိွ ေဖၚျပလိုက္ပါသည္။

29.1.08 ေန႕လည္မွ စ၍ အေမတုိ႕ မိသားစုတစ္ခုလံုး၏ ရင္ထဲသို႕ အပူမီးတစ္ခု ၀င္ေရာက္ခဲ႕သည္မွာ ယေန႕ဆုိလွ်င္ ရက္ေပါင္း ( ၂၀ ) တုိင္ခဲ႕ပါျပီ။

အတိတ္က ၀ဋ္ေၾကြးရွိခဲ႕သည္ ဟုဆုိလွ်င္ သားရဲ႕ အဖုိး၊ သားရဲ႕ အေမ၊ အခုသား လက္ထက္အထိ အဆက္ဆက္ေပးဆပ္ခဲ႕ ရၿပီးျဖစ္၍ ဒီ၀ဋ္ေၾကြးသည္ သားလက္ထက္မွာ အဆံုးသတ္ပါေစဟု အေမ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။ အေမ႔ရဲ႕ ေျမးျမစ္မ်ား လက္ထက္တြင္ ဒီလိုအျဖစ္ဆိုးမ်ိဳး မႀကံဳဆံုပါရေစႏွင့္ဟုသာ အခါခါဆုေတာင္းမိပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ရဲစခန္း၊ အက်ဥ္းေထာင္ ဆိုတာေတြဟာ ရာဇ၀တ္ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္သူမ်ားအတြက္ဟု အားလံုးသိထားခဲ႕ၾကပါတယ္။ ခုအခါမွာေတာ႕ ဆရာ၀န္၊ ေရွ႕ေန၊ စာနယ္ဇင္းသမား၊ ကဗ်ာဆရာ၊ စာေရးဆရာ၊ ေက်ာင္းသား အစရွိသည္႕ ပညာတတ္အမ်ား နားခုိရာ ေနရာ ျဖစ္ေနပါေတာ႕သည္။ တုိင္းျပည္အတြက္ တန္ဖုိးရွိျပီး အက်ိဳးျပဳ လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေပးႏိုင္သည္႕ လူမ်ားစြာ၏ တန္ဖုိးရွိ အခ်ိန္မ်ားကို ေပးဆပ္ေနရျခင္းကို အေမ ႏွေျမာေနမိပါသည္။

သားရဲ႕ တန္ဖုိးရွိ အခ်ိန္ေတြကို အလဟႆ မျဖစ္ပါေစနဲ႕။ အိမ္မွာေနရင္ မီးလာတာနဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕က မထတတ္တဲ႕ အေမ႕သားက အခုအခ်ိန္မွာ ရင္ထဲမွာဘဲစာစီေနရျပီေပါ႕။ သားရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ တႏွစ္ျပည္႕တဲ႕ေန႕မွာ သားသူငယ္ခ်င္းေတြက သားအတြက္ ပို႕စ္ေတြ တင္ေပးၾကပါတယ္။ သားအတြက္ ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္ေပးတဲ႕ သားရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း အားလံုးကိုလည္း အေမ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

လြန္ခဲ႕တဲ႕ ၁၀ႏွစ္ အေမျဖစ္ခဲ႕တဲ႕ အခ်ိန္က ` တစ္ေယာက္ကစ တစ္ရာျဖစ္မွာ စုိးလုိ႕´ လုိ႕ သူတုိ႕ ေျပာခဲ႕ၾကတယ္။ အခု သားအလွည္႕က်ေတာ႕ ` တစ္ေယာက္ကစ တစ္ကမၻာ ´ ျဖစ္ေနတဲ႕ အတြက္ အေမ ေက်နပ္ရမွာေပါ႕ သားရယ္။ သားတစ္ေယာက္ အရာရာကို ႀကံ႕ႀကံ႕ခံႏုိင္ပါေစ။ ဒူးမေထာက္ ေခါင္းမငံု႕တဲ႕ သားလုိ႕ အေမ ယံုၾကည္ပါတယ္။

သားကို ေမြးတာ လမေစ႕ဘဲ ေမြးေတာ႕ ၄၅ ရက္လံုးလံုး သား မငိုတတ္ခဲ႕ဘူး။ ေနမေကာင္းလုိ႔ ေဆးရံုတင္ရေတာ႕ ေဆးထိုးလုိက္မွဘဲ သားနာက်င္ျပီး ငိုေၾကြးတတ္ခဲ႕တယ္။ အဲဒီတုန္းက ေဆးထိုးလုိ႕ နာက်င္လုိ႕ ငိုခဲ႕တာ။ အခုေတာ႕ ေဆးထုိးသလုိ အျဖစ္ဆုိးေတြေၾကာင္႕ သားရင္ထဲမွာ နာက်င္သြားမွာ နာက်ည္းသြားမွာ စိုးတယ္။ ေမတၱာတရားနဲ႕သာ အရာရာကို အႏိုင္ယူပါ သားရယ္။

တုိင္းျပည္နဲ႕ လူမ်ိဳးကို ခ်စ္တဲ့ အေမ့သားဟာ အက်ိဳးျပဳ စာေပေတြသာ ေရးသားခဲ့တဲ့ အတြက္ သားစာကို ဖတ္ရသူတုိင္း ေနဘုန္းလတ္သည္ တုိင္းျပည္အတြက္ ပန္းပ်ိဳးသည့္ လက္လား၊ အဆိပ္ခြက္လားဆုိတာကို ခြဲျခား သိျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သားေရာက္တဲ့ ေနရာတုိင္းမွာ လူသားခ်င္း စာနာတတ္တဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြနဲ႕သာ ေတြ႕ဆံုရပါေစလုိ႕ ဆုေတာင္းရင္း …………

အေမ

ကၽြန္ေတာ္တို႔ လႊတ္မခ်ႏိုင္တဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ အ၀င္

သူငယ္ခ်င္းေနဘုန္းလတ္ .. မင္း အဖမ္းခံလိုက္ရတယ္ဆိုတာ ၾကားၾကားခ်င္း စိတ္ထဲ အေတာ္ေလး မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ မဟုတ္ပါေစနဲ႔လို႔လဲ ဆုေတာင္းေနမိတယ္။ မင္း စကၤာပူကို အလည္ခဏလာၿပီး ျပန္သြားတာေတာင္ မၾကာေသးဘူး မဟုတ္လား။ ညေနေရာက္ေတာ့ အဲဒီသတင္းက ေသခ်ာသြားၿပီတဲ့။ ငါကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေရးျဖစ္တယ္။ အမွတ္မထင္ လႊတ္က်သြားတဲ့ကဗ်ာတဲ့။ မင္းစကၤာပူ ခဏလာရဦးမယ္လို႔ ငါ့ကို ဂ်ီေတာ့မွာ ေျပာေတာ့ ငါ့မဂၤလာေဆာင္အတြက္ အလွဓာတ္ပံုသြား႐ိုက္မယ့္ေန႔ အမီ လာခဲ့လို႔ ငါမွာ လုိက္ေသးတယ္။ ဒါနဲ႔ ငါ့ မဂၤလာေဆာင္ မတိုင္ခင္ တစ္လေလာက္ အလိုမွာ မင္း ေရာက္လာၿပီး အလွဓာတ္ပံုေတြ သြား႐ိုက္ေတာ့ မင္းရယ္ ဇင္ကိုလတ္ရယ္က ဓာတ္ပံုဆရာေတြ .. ဗီဒီယိုကင္မရာသမားကေတာ့ ေမာင္ပြတ္ေပါ့ေလ။ အားလံုးေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး .. စၾကေနာက္ၾက ဓာတ္ပံုေတြ႐ိုက္ၾကနဲ႔ ေန႔လည္ကတည္းက သြားလိုက္တာ ည ၃ နာရီထုိးခါနီးမွ ငါတို႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ၾကတယ္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္က တစ္လလက္မွတ္ဆိုေတာ့ ငါ့ မဂၤေဆာင္ကို တက္ေရာက္အားေပးဖို႔ မင္း အခ်ိန္မမီဘူးျဖစ္ေနတာနဲ႔ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ျပန္မယ့္ရက္ ေနာက္ေရႊ႕လိုက္ဖို႔ ငါေျပာေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ တိုက္ဆိုင္စြာပဲ မင္းရဲ႕ကိစၥတစ္ခုေၾကာင့္ ျပန္မယ့္ရက္ကို ေနာက္ေ႐ႊ႕လိုက္ရတယ္။ ငါ့ မဂၤလာေဆာင္ေန႔က ကင္မရာကိုယ္စီလြယ္ၿပီး မင္းတို႔တေတြ မွတ္တမ္းတင္ေပးခဲ့တာ ငါ ျပန္ျမင္ေနတုန္းပဲ။ ငါ ဟန္နီးမြန္းက ျပန္လာၿပီး ေနာက္တစ္ရက္မွာ မင္း ရန္ကုန္ျပန္တယ္။ ငါလည္း ခရီးပန္းေနၿပီး ညဥ့္အေတာ္နက္မွ ျပန္ေရာက္လို႔ ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္အေစာႀကီး မင္းျပန္ေတာ့ ေလဆိပ္ကို လိုက္မပို႔ မိိလိုက္ဘူး။ ငါႏိုးေတာ့ ငါ့မိုဘိုင္းဖုန္းထဲမွာ မင္းပို႔ထားတဲ့ sms က Goodbye Friend တဲ့။ မင္း ငါ့ကို သတိတရ ႏႈတ္ဆက္သြားခဲ့တယ္။

သူငယ္ခ်င္းေနဘုန္းလတ္ .. မင္းတို႔ ဇင္ကိုလတ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုရယ္ ငါရယ္ မႏၱေလး၊ ေမၿမိဳ႕ဘက္ကို ခရီးအတူထြက္ခဲ့ၾကတာ ငါ အမွတ္ရတုန္းပဲ။ ငါတို႔ အားလံုး ရထားႀကီး စီးလို႔ေပါ့။ ငါ့မိဘေတြနဲ႔ သြားတိုင္း အထူးတန္းက စီးခဲ့ရေပမယ့္ အဲဒီ ခရီးစဥ္မွာေတာ့ တတ္ႏိုင္သူေရာ မတတ္ႏိုင္သူေရာ အဆင္ေျပေအာင္ အားလံုး ႐ိုး႐ိုးတန္းက သြားၾကဖို႔ သေဘာတူခဲ့ၾကတယ္။ ႐ိုး႐ိုးတန္းကေန ဘယ္လိုမ်ဳိးသြားရပါ့မလဲလို႔ ထင့္ေနတဲ့ ငါ့အေတြးေတြဟာ ရထားေပၚေရာက္ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္ျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ ငါတို႔တေတြ ကိုယ္သန္ရာသန္ရာ ျငင္းခံုၾက၊ စကား၀ိုင္းဖြဲ႕ၾကနဲ႔ ရထားတစ္တြဲလံုး ငါတို႔ အဖြဲ႕ရဲ႕ အသံေတြနဲ႔ပဲ ညံေနခဲ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕။ ရထားလူစီးတြဲက လူသြားလမ္းမွာ ပုဆိုးအေဟာင္းေလးေတြ ခင္းၿပီး ငါတို႔ေတြ အေပ်ာ္တမ္းဖဲကစားခဲ့ၾကတာလည္း မွတ္မိေသးတယ္။ ေမၿမိဳ႕တက္ေတာ့လည္း လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး ျငင္းခုန္သြားလိုက္တာ ကားေပၚက လူေတြ အေတာ္နားၿငီးခဲ့မယ္ ထင္တယ္။ ခုေခတ္ ဆယ္ေက်ာ္သက္လူငယ္ေလးေတြ ကားေပၚမွာ ရထားေပၚမွာ အဲဒီလို ဆူညံျငင္းခုန္ေနတာ ျမင္တိုင္း ငယ္ငယ္က ငါတို႔ေတြ ျငင္းၾကခုန္ၾက စကားႏိုင္လုခဲ့ၾကတာေတြကို ျပန္ေျပာင္းသတိရမိတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီတုန္းက ငါ ဂစ္တာ မတီးတတ္ေသးဘူး။ မင္းကေတာ့ အဲဒီကတည္းက ဂစ္တာ အေတာ္ေလး တီးျဖစ္ေနၿပီ။ အဲဒီကတည္းက ဖြဲ႕ဆိုခ်င္တဲ့ သံစဥ္ခ်ဳိေတြကို ရင္ဘတ္ထဲ ကိုက္မ်ဳိထားတဲ့ ႀကိဳးျပတ္ေနတဲ့ ဂစ္တာတစ္လက္ဟာ မင္းျဖစ္ခဲ့သလား။

သူငယ္ခ်င္းေနဘုန္းလတ္ .. မင္းစကၤာပူမွာ ႐ွိေနခဲ့တဲ့ ကာလတစ္ခုက တိုက္ဂါးဖလား ေဘာလံုးပြဲရဲ႕ ဆီမီးဖိုင္နယ္ကို ငါတို႔ အတူသြားၾကည့္ခဲ့ၾကတာ မင္း မွတ္မိေသးလား။ ငါတို႔ တစ္ဖြဲ႕လံုး ျမန္မာဆိုတဲ့ ေခါင္းစီးေတြစည္း မ်က္ႏွာမွာ ႏႈတ္ခန္းနီေတြ ျခစ္ၿပီး ကမၻာမေၾကအတူေအာ္ဆိုရင္း ျမန္မာအသင္းကို မိုးေရေတြ ၾကားထဲ အတူအားေပးခဲ့ၾကတယ္။ စကၤာပူနဲ႔ကန္တဲ့ အဲဒီပြဲမွာ ျမန္မာအသင္း႐ႈံးသြားေတာ့ မင္းတို႔ငါတို႔ အားလံုး မေက်မနပ္နဲ႔ ေဒါေတြပြေနခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ စစ္႐ႈံးလို႔ သံု႔ပန္းမျဖစ္ခ်င္ဘဲ ျဖစ္သြားရတဲ့ မေက်မခ်မ္းျဖစ္ေနတဲ့ တိုက္ပြဲ၀င္ေတြ အတိုင္းပဲ။ မင္းတို႔ ငါတို႔ေတြဟာ ႐ႈံး႐ံႈးႏိုင္ႏိုင္ ျမန္မာေဘာလံုး အသင္းကို ခ်စ္တယ္။ အေျခအေနမလွလို႔ ျမန္မာျပည္နိမ့္က်ေနခဲ့ရေပမယ့္ ေရျခားေျမျခားမွာ ျမန္မာႏိုင္ၿပီဆိုၿပီး ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ ၿပိဳင္တူ ဟစ္ေၾကြးခ်င္ခဲ့ၾကတယ္။ ေဘာလံုး၀ါသနာထံုတဲ့မင္းဟာ ငါတို႔ ပုဂံအလည္သြားၾကေတာ့ ညစာစားေနတုန္း တီဗီကေန တိုက္႐ိုက္အသံလႊင့္တဲ့ ျမန္မာအသင္းကန္တဲ့ပြဲကို ၾကည့္ဖို႔ ထမင္းကို အျမန္စားၿပီး တီဗီေ႐ွ႕မွာ ေငးေမာ အားေပးေနခဲ့တာ ငါ သတိရေသးတယ္။ အဂၤလိပ္ပရီးမီးယားလိဂ္က ႀကိဳးၾကာနီ လစ္ဗာပူးအသင္းကို အားေပးတဲ့ မင္းအတြက္ ႀကိဳးၾကာနီတို႔ရဲ႕ ေဆာင္ပုဒ္အတိုင္း .. "You'll never walk alone" လို႔ ငါ ေရ႐ြတ္လိုက္မိတယ္ သူငယ္ခ်င္း .. ။

သူငယ္ခ်င္းေနဘုန္းလတ္ .. မင္းဘေလာ့ဂ္ စေရးျဖစ္ပံုေလး မွတ္မိေသးလား။ ငါ ဘေလာ့ဂ္ျပန္ၿပီး အေရးစိတ္လာတဲ့ ကာလတစ္ခုမွာ အသစ္တင္တိုင္း မင္းကို ျပျဖစ္ခဲ့တယ္။ မင္းကိုလည္း ဘေလာ့ဂ္ေရးဖို႔ တိုက္တြန္းအားေပးခဲ့တယ္။ လိုအပ္တဲ့ နည္းပညာပိုင္း အကူအညီ ငါလုပ္ေပးမယ္လို႔ လိုလိုလားလား ေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။ မင္း ဘေလာ့ဂ္မေရးခင္ကတည္းက မင္းက စံပယ္ျဖဴမဂၢဇင္းမွာ လူငယ္ေတြဖတ္ဖို႔ ရည္ရြယ္ၿပီး ပင္တိုင္ေဆာင္းပါးေတြ ေရးေနတဲ့ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနၿပီ။ မင္း ဘေလာ့ဂ္ေရးမယ္ဆိုရင္လည္း လူငယ္ေတြအတြက္ အက်ဳိးျဖစ္ေစတဲ့ စာေတြ ေရးျဖစ္မွာပဲလို႔ ငါယံုၾကည္ၿပီးသားပါ။ တစ္ေယာက္တည္း ေရးရမွာ ပ်င္းတယ္ဆိုၿပီး မင္းနဲ႔ ညီအစ္ကိုလို ခင္တဲ့ ဇင္ကိုလတ္ကိုပါ အေဖာ္ညွိၿပီး မင္းတို႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး
မေ႐ွးမေႏွာင္းမွာပဲ ဘေလာ့ဂ္ေတြ စၿပီး ေရးျဖစ္ၾကတယ္။ မင္းဘေလာ့ဂ္ရဲ႕ နာမည္က ကဗ်ာဆန္ဆန္.. “ကၽြန္ေတာ္လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္” တဲ့။ တစ္ႏွစ္တာ ကာလအတြင္းမွာပဲ မင္းရဲ႕ လြတ္က်ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ေတာ္ကို မင္း အင္တာနက္ေပၚ ေရာက္ေအာင္ ေအာင္ျမင္စြာ ဆြဲတင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ မင္းရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ၿမိဳ႕ေတာ္ကို မင္းရဲ႕ စိတ္ကူးစိတ္သန္း မင္းရဲ႕ အႏုပညာနဲ႔ တခမ္းတနားေဆာက္ျပခဲ့တယ္။ အလင္းနဲ႔ေရးတဲ့ပန္းခ်ီဆိုတဲ့ ဓာတ္ပံုဘေလာ့ဂ္ေလးတစ္ခုကိုလည္း မင္းဖန္တီးႏိုင္ခဲ့တယ္။

သူငယ္ခ်င္းေနဘုန္းလတ္ .. ငါ့ဘေလာ့ဂ္မွာ မင္းရဲ႕ ေမြးေန႔ပို႔စ္ဆိုၿပီး အမွတ္တရ တင္ေတာ့ လြတ္က်ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ေတာ္မွ ၿမိဳ႕စားႀကီးေနဘုန္းလတ္အတြက္ ဆိုၿပီး ေနာက္ေျပာင္ေခၚခဲ့တာကေန ၿမိဳ႕စားႀကီးဆိုၿပီး နာမည္တြင္သြားခဲ့တာ မင္း မွတ္မိပါ့ဦးမလား။ ဘေလာ့စာအုပ္အတြက္ ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ကိုင္ၾကရင္း အစစ အနစ္နာခံတာ၀န္ယူတတ္တဲ့ ဦးေဆာင္တတ္တဲ့ မင္းရဲ႕ အရည္အခ်င္းကို ငါ ဘယ္လိုမွ အသိအမွတ္ မျပဳဘဲ မေနႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ရန္ကုန္မွာ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ အခ်င္းခ်င္း ရင္းႏွီးခင္မင္မႈ႐ွိေအာင္ ေတြ႕ဆံုပြဲေတြ လုပ္ခဲ့ရာမွာလည္း မင္း အဓိကေဆာင္႐ြက္ေပးခဲ့တယ္။ ဘေလာ့ဂ္ေန႔ အထိမ္းအမွတ္ Seminar ကို ရန္ကုန္ MICT Park မွာ လုပ္ခဲ့ေတာ့လည္း မင္း အစအဆံုး တာ၀န္ယူလုပ္ေပးခဲ့တယ္။ MRTV4 နဲ႔ အင္တာဗ်ဴးလုပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကိစၥမွာလည္း မင္းပဲ ေ႐ွ႕ထြက္ခဲ့တယ္။ မင္း တာ၀န္ယူထားတဲ့ ကိစၥေတြကို ၿပီးစလြယ္ ျဖစ္သလို မလုပ္တတ္တာ၊ ၿပီးေျမာက္ေအာင္ အေသအခ်ာလုပ္ေပးတတ္တာေတြေၾကာင့္လည္း မင္းတာ၀န္ယူမယ္ဆိုတာနဲ႔ ငါအပါအ၀င္ မင္းနဲ႔ ရင္းႏွီးခင္မင္တဲ့ အျခား ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ အားလံုးက စိတ္ခ်ၿပီးသားပဲေလ။

သူငယ္ခ်င္းေနဘုန္းလတ္ .. ငါတို႔ ငယ္ငယ္ အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀က ကဗ်ာစာအုပ္ေတြ စုထုတ္ၾကကတည္းက ဇင္ကိုလတ္နဲ႔ ငယ္ေပါင္းလိုျဖစ္ေနတဲ့မင္းနဲ႔ ငါ လူခ်င္းမရင္းႏွီးေပမယ့္ အႏုပညာခ်င္း ရင္းႏွီးခဲ့ၾကတယ္။ မင္းရဲ႕ကေလာင္နာမည္က ေႏြေလ တဲ့။ ငါတို႔ ျဒပ္မဲ့ကမၻာ (၁) (၂) ဆိုၿပီး ကဗ်ာစာအုပ္ေတြ အတူ ထုတ္ျဖစ္ၾကတယ္။ အဲဒီ ကဗ်ာစာအုပ္ေလးေတြ ငါ ခုထိ သိမ္းထားတုန္းပဲ။ မင္းေရးဖူးတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ထဲကလို မင္းျပန္လာမယ့္ေန႔ကို မင္းအေမသာမက မင္းရဲ႕ မိသားစုေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြက မင္းကို ဘယ္ေတာ့မွ လႊတ္မခ်ဘဲ ေစာင့္ေနၾကမယ္ဆိုတာ အေသအခ်ာပဲ သူငယ္ခ်င္း...။ ။

........
ဒီလုိနဲ႔ပဲ
ႏွစ္လေတြေဟာင္း ရာသီေျပာင္းေလေတာ့
ယံုၾကည္မႈတစ္ခုအတြက္ သားခရီးထြက္ခဲ့ရၿပီ အေမ
႐ိုင္းစိုင္းတဲ့ မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္ၾကမ္းပံုက
အန္တုသူမွန္သမွ် ဖဲ့ေျခြခံရသတဲ့ေလ
အေ၀းတစ္ေနရာက ၾကယ္စင္ေတြ ေၾကြက်ခဲ့တာ
အေမ မသိလိုက္ေလေတာ့
အခုအခ်ိန္ဆို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ ေန႔ရက္ေတြတည္ေဆာက္
သားျပန္လာမယ့္ေန႔ကို အေမေစာင့္ေနမွာပဲေနာ္။ ။

(ေႏြေလ၏ “အေမ” ကဗ်ာမွ )

(စာကို ညီညီ(သံလြင္) http://nyinyithanlwin.blogspot.com/2008/02/blog-post_16.html ထံမွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။)

ကူညီတတ္ေသာ ေနမ်ဳိးေက်ာ္ (ခ) ေနဘုန္းလတ္ အတြက္ အေဖ့ေပးစာ

ေနဘုန္းလတ္အတြက္ ဖခင္ျဖစ္သူကိုယ္တိုင္ေရးသား ေပးပို႔ေသာစာကို ျပန္လည္တင္ဆက္ေပးလိုက္ပါသည္။

သားတစ္ေယာက္အခ်ဴပ္အေႏွာင္ခံရၿပီဆိုကတည္းက အေဖတစ္ေရာက္အေနျဖင့္ ခံစားရပါသည္။ အေဖ့အတြက္ သိရသေလာက္ ေေနမ်ဳိးေက်ာ္ဟာအမ်ားအက်ဳိးအတြက္ကို အၿမဲကူညီေဆာင္ရြက္ ေပးေနသူ တစ္ဦးပါ။ ပရဟိတဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြမွာသူ႔သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေတြနဲ. ေပါင္းၿပီး လိုအပ္တာေတြ လွဴဒါန္းခဲ့တာေတြ၊ေသြးလွဴရွင္ေတြစုစည္းၿပီးလိုအပ္တဲ့အခါ ေသြြလွဴဒါန္းတာေတြ၊ ေငြေၾကးမတတ္ႏိုင္သူေတြကို ပညာဒါနေပးလွဴခဲ႔တာေတြ ေကာင္းတာေတြခ်ည္း လုပ္ေနသူပါ။ သူ႔ကို ဘယ္သူကအကူအညီ ေတာင္းေတာင္း ေခါင္းခါၿပီး မျငင္းဘူးခဲ႔သူပါ။ အဲဒီလိုအကူအညီေပးတတ္တဲ့သား ေနမ်ဳိးေက်ာ္ ဟာ ဘ၀နဲ႔ရင္းၿပီး ခံစားေန ရပါၿပီ္။ ဗုဒၵဘာသာလူမ်ဳိးတစ္ေယာက္အေနနဲ. ၀ဋ္ေၾကြးရိွ ခဲ့လို႔ ခံရတာပဲလို႔ ေျဖသာေပမဲ့ အေဖတစ္ေယာက္ အဖို႔ အမ်ားအက်ဳိးေဆာင္ရြက္ျပီး မေကာင္းတာဘာမွမလုပ္ခဲ့တဲ့ သားအတြက္ ခံစားခ်က္က ျပင္းထန္လွ ပါတယ္။

ေမြးျပီး ၁ ႏွစ္္နဲ႔ ၆ လ ေလာက္ကတည္းက အေဖနဲ႔ အတူ အိပ္ အတူစား ၊ ညဘက္မအိပ္တတ္ ကေလးဘ၀ကတည္းက အေဖနဲ႔ အတူညဘက္ကစားၿပီး ၊ ညအခိ်န္ေတြကို ေက်ာ္လႊားခဲ့တဲ့ ဖေအ နဲ႔ သား ဘ၀ပါ။ ဘယ္သူေမြးတာလဲ ေမးတာေတာင္ အေဖေမြးတာလို႔ သိတတ္တဲ့ အခ်ိန္ထိ ေျဖေန ေသးတဲ့သားပါ၊ အဲဒီလုိ သား ဟာဘာမွန္းမသိတဲ့ ကိစၥေလးတစ္ခုနဲ႔ ကံၾကမၼာရဲ႕သားေကာင္ျဖစ္ခဲ့ရျပီး အက်ဥ္းအက်ပ္ထဲ ေရာက္ ခဲ့ရတာပါသားရယ္....။

အေဖဘယ္လိုေျဖရမလဲသားရယ္ ......... ၊ စားလည္းဒီစိတ္၊ သြားလည္းဒီစိတ္၊ အိပ္လည္းဒီစိတ္နဲ႔ ေျဖစရာ မရိွခဲ့ပါဘူး၊ အေဖ ထမင္းစားခ်ိ္န္ဆိုရင္ သားတစ္ေယာက္ ပန္းကန္ခြက္ေယာက္ မျပည္႕ မစံုနဲ႔ ထမင္းစားေနရတာေတြ အေဖအိပ္ေတာ့လည္း အေဖ့မွာေမ႔ႊယာ ျခင္ေထာင္အျပည့္ သားမွာ သံမံတလင္းကို ေမႊ႔ယာထားၿပီး ျခံဳစရာေစာင္မရွိ ေအးျမတဲ့အခ်မ္းဒါဏ္ကိုခံစားၿပီး အိပ္ေန ရတဲ့အျဖစ္၊ စားတိုင္းအိပ္တိုင္း ေတြးျမင္ေနရတဲ့ အေဖ့မွာ ဘယ္လိုအိပ္လို ဘယ္လိုစားႏိုင္မွာလဲ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် သြားမႈလာမႈ ေနထိုင္မႈ ဒုကၡအ စုစုကို ခံစားေနရတာကို အေဖအခ်ိန္နဲ႔အမွ် ခံစားေနရတာပါ အက်ဥ္းအၾကပ္ထဲမွာ သားဘယ္လိုခံစား ေနရမလဲလို႕ သားမရွိတဲ့ေန႕ကတည္းက အေဖေတြးၿပီး ခံစားေနရတာပါ။ ဒါေတြဟာ ခ်စ္ျခင္းရဲ့ဒုကၡေတြ ဘဲေပါ့။ သားကိုအေဖကခ်စ္တာကို။

ေခတ္စနစ္ရဲ့ ဆိုး၀ါးတဲ့ထဲမွာ မွန္တာေျပာ ဟုတ္တာလုပ္တဲ့သူေတြ အက်ဥ္းက်ခံေနရတာ ရင္နာစရာပါ။ ဒီေခတ္ဒီစနစ္ႀကီး ဘယ္ေတာ့ၿပီးဆံုးသြားမွာလဲ။ အျမန္ဆံုး ၿပီးဆံုးခ်င္ပါၿပီသားရယ္။ သားနဲ႔ပါတ္သတ္ၿပီး သားေရးတဲ့စာေတြကို အေဖဖတ္သလို အမ်ားလည္းဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ေနဘုန္းလတ္ဆိုတဲ့ ကေလာင္အမည္ နဲ႔ သားေရးခဲ့တဲ့စာေတြဟာ အင္တာနက္ ကြန္ပ်ဴတာသံုးတဲ့သူေတြ ဗဟုသုတ တိုးတက္ေစဖို႕ အေတြးအျမင္ က်ယ္ေစဘို႕ ေရးခဲ့တဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးစာေတြ ဆိုတာ အေဖနားလည္ပါတယ္။ အဲဒီလိုတိုင္းျပည္အေပၚ ေစတနာထားတဲ့ သူမ်ိဳးကို အၿငိဳးတႀကီး မေတြ႔ရ မျမင္ရ အက်ဥ္းခံထားထားတာကိုေတာ့ အေဖဘယ္လိုမွနား လည္လို႔မရဘူး။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ တိုင္းျပည္အေပၚ ေစတနာထားလုပ္တတ္တဲ့သူေတြ တိုင္းျပည္သာယာဖို႔အနစ္ နာခံတတ္တဲ့သူေတြ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ၿပီး အမ်ားေကာင္းစားဖို႔ စိတ္ေစတနာရွိၾကတဲ့သူေတြ ေပါမ်ားလာၿပီး တိုင္း ျပည္ႀကီးျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲလာပါေစဟု ဆုေတာင္းရင္း သားအတြက္ ရင္ႏွင့္အမွ် ခံစားေနရတဲ့ အေဖ ဒီစာကို ရပ္နားလိုက္ပါရေစ...။ ။

သားကိုခ်စ္တဲ့

အေဖ